Σύνταξη με 35ετία και 37ετία: Ποιοι ασφαλισμένοι κρατούν ακόμη παλαιότερα δικαιώματα
Η βασική αρχή είναι ότι όσοι είχαν ήδη θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα πριν από τις 19 Αυγούστου 2015 εξακολουθούν να διέπονται από τις παλαιότερες διατάξεις του Ταμείου τους.
Παρά το γεγονός ότι ο γενικός κανόνας σήμερα προβλέπει πλήρη σύνταξη στα 62 με 40 έτη ασφάλισης ή στα 67 με τουλάχιστον 15 έτη, εξακολουθούν να υπάρχουν ασφαλισμένοι που μπορούν να αξιοποιήσουν παλαιότερες διατάξεις 35ετίας και 37ετίας. Πρόκειται κυρίως για «παλαιούς» ασφαλισμένους, δηλαδή όσους είχαν πρωτοασφαλιστεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και είχαν κατοχυρώσει ή θεμελιώσει δικαίωμα πριν από τις μεγάλες αλλαγές του 2015.
Η βασική αρχή είναι ότι όσοι είχαν ήδη θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα πριν από τις 19 Αυγούστου 2015 εξακολουθούν να διέπονται από τις παλαιότερες διατάξεις του Ταμείου τους. Για όσους απλώς είχαν κατοχυρώσει προϋποθέσεις, το τελικό όριο ηλικίας προκύπτει από τους μεταβατικούς πίνακες του ν. 4336/2015, ανάλογα με το πότε συμπλήρωσαν το παλαιό ηλικιακό όριο.
Στο πρώην ΙΚΑ, χαρακτηριστική περίπτωση είναι η 35ετία. Για ασφαλισμένους πριν από το 1993, η συμπλήρωση 10.500 ημερών ασφάλισης έως το 2010 «κλείδωνε» το παλαιό καθεστώς. Για τα επόμενα έτη, ο απαιτούμενος χρόνος αυξανόταν σταδιακά: 10.800 ημέρες το 2011, 11.100 το 2012 και υψηλότερα στη συνέχεια. Το έτος στο οποίο συμπληρωνόταν ο απαιτούμενος χρόνος ήταν κρίσιμο, καθώς καθόριζε και τις προϋποθέσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας.
Αντίστοιχα, ειδικές διατάξεις 35ετίας ή 37ετίας είχαν εφαρμογή και σε κατηγορίες ασφαλισμένων του Δημοσίου, των πρώην ειδικών Ταμείων, αλλά και σε περιπτώσεις διαδοχικής ή παράλληλης ασφάλισης. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι κάθε ασφαλισμένος με 35 ή 37 χρόνια μπορεί σήμερα να αποχωρήσει χωρίς όριο ηλικίας. Το κρίσιμο είναι αν είχε συμπληρώσει εγκαίρως τις ασφαλιστικές και ηλικιακές προϋποθέσεις που ίσχυαν πριν από τις μεταβολές του 2015.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις περιπτώσεις όπου ο ασφαλισμένος έχει συμπληρώσει τον απαιτούμενο χρόνο αλλά όχι το παλαιό ηλικιακό όριο. Εκεί εφαρμόζονται τα μεταβατικά όρια του ν. 4336/2015, τα οποία μπορεί να μεταθέτουν την έξοδο σε μεγαλύτερη ηλικία. Για αυτό δύο ασφαλισμένοι με ίδιο αριθμό ετών ασφάλισης μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική ημερομηνία συνταξιοδότησης.
Σημαντικό ρόλο μπορούν να παίξουν και τα πλασματικά έτη, ιδίως όταν απαιτούνται για να συμπληρωθεί ο χρόνος ασφάλισης σε κρίσιμο έτος κατοχύρωσης. Η αξιοποίησή τους, όμως, πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά ανά περίπτωση, καθώς δεν μπορούν όλες οι αναγνωρίσεις να χρησιμοποιηθούν με τον ίδιο τρόπο σε κάθε παλαιό καθεστώς.
Για όσους δεν εμπίπτουν σε κάποια από τις μεταβατικές ή ειδικές διατάξεις, ισχύει πλέον ο γενικός κανόνας: πλήρης σύνταξη στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης ή στα 67 με τουλάχιστον 15 χρόνια.
